Accessibility links

Қымбат картина немесе балақайдың арманы


Ғанибет Ғалымбекұлы, Азаттықтың блог байқауының қатысушысы

"Қабырғадағы бұл суреттердің бәрі «хозяйндыкі» ғой. Бізде мұндай суреттер қайдан болсын, өзіміз көрпе-жастығымыз бен ыдыс-аяқтарымызбен таксимен көшіп келгенде".

– Мәссаған, мына картинаны кім салған, ей? – дей бергенімде, асүйде жүрген бажам баж ете қалды:

– Ойбай, жолама! Тиіспе ол суреттерге!

– Әй, неге сонша ойбайлайсың?! Атақты Пикассоның суретіндей-ақ, о несі-ей?! – дедім бажамның айғай салғанын жақтырмай. – Бұл не, шынымен қымбат картиналар ма?

– Қымбат! Қымбат болғанда да қымбат... Оның несін сұрайсың?! Қабырғадағы бұл суреттердің бәрі «хозяйндыкі» ғой. Бізде мұндай суреттер қайдан болсын, өзіміз көрпе-жастығымыз бен ыдыс-аяқтарымызбен таксимен көшіп келгенде. Біле білсең, Әйгерім апта сайын шаңын сүртіп отырады бұл картиналардың, – деді бажам Руслан жаныма жетіп келіп.

– Демек, өзі де суретші болды ғой, – дедім картинаға үніле қарап тұрып.

– Кім?!

– Ол...

– Ол дегенің кім, әй?

– Сенің «хозяныңды» айтамын да...

– Е-е, жоға... Осындағы бір университетте «замдекан».

Осы сәтте асүйден «шайға келіңіздер» деген балдызым Әйгерімнің даусы шықты.

***

Бажамның үйіне көптен бас сұқпап едім. Қу тіршілік мойын бұрғызбайтыны рас қой. Оның есесіне бұл пәтерге көшіп келгендеріне көп бола қоймаған.

– Келгенің мұндай жақсы болар ма... – деді кенет бажам маған қарап қулана күлімсіреп. – «Жолы болар жігіттің бажасы шығар алдынан» дейтін бе еді?

– «Жеңгесі шығатын» еді ғой... Жә, айта бер, не болып қалды? – деп сұрадым. Оның бірдеңе сұрағысы не өтінгісі келсе, әлгіндей қулана күлімсірей қалатын қашаннан әдеті.

– Сәке, тап бүгін кешке дейін 40 мың теңге қажет болып тұр. Өзімде 30 мың теңгедей ақша бар. Соған жетпей тұрғаны...

– Не... – деп күмілжи беріп едім:

– 2-3 күнде қайтарамын! Маған да жалақысы құрығыр түсуі керек. Рас, қиналып тұрмын. Бүгін келіп алып кетемін деді «хозяйн»... – деп мұңайды.

– Мақұл, – дедім. – Бірақ...

– Айттым ғой, 2-3 күнде қайтарамын! Әйгерімнің де «пособиясы» түсіп қалар, сонымен ептеп-септеп күн көрерміз...

– Бірақ мен де саған бір өтініш айтуға келдім, бажа, – дедім. Ол елпең ете қалды.

– Үйдегі ваннадан су кетіп тұр еді, соны жөндеп берсең...

– Ой, Сәке, сол да сөз болып па, тәйірі. Ертең кешке жөндеп беремін!

– Онда келістік!

– «Хоп»!

***

Күн жексенбі болатын. Есік қоңырауын басып едім, бажам әдеттегідей күлімсірей қарсы алды:

– Ооо, Сәке, жақсы келдің! Өзіміз де күтіп жүр едік асыға...

Амандық-саулық сұрасқан соң:

– Әй, ассалау қайда?! – дедім балкон есігінің түбінде қолына қарындаш алып ақ қағазды армансыз шимайлап жатқан Рүстемге (Бажамның екінші ұлы. Жасы 4-те).

Ол басын жерден жұлып алып, жүгіріп келіп қолымды алды.

– Әй, өскенде суретші боласың ба? – дедім. Ол басын шайқады. Кенет, асүйден (бажамның «офисы») Руслан шығып:

– Осы ұлым суретші болатын сияқты. Көрмейсің бе, қалай-қалай салады, ә? – деп күлді. – Керемет картиналар салса, сосын оны қымбат ақшаға сатсақ, онда бұлай пәтер жалдап тентіреп жүрмес едік, – деп күрсінді.

Бажамды аяп кеттім... Қолында табақтай дипломы бола тұра қаладан тұрақты жұмыс табылмай, кез келген жұмысты істеп жүр. 2-топтағы мүгедектігі және бар. Балдызым Әйгерім - мектепте мұғалім. Ұстаздардың жарытып ақша тапқанын көрсем, көзім шықсын. Осылайша, күн көріп жүр. Көмек берер менің де қолым қысқа.

Кенет:

– Папа, аға, міне, біздің үйді салдым! – деген дауыстан бажам екеуміз селк ете қалдық. Рүстем ақ қағазға бала қиялымен 3 қабатты тұрғын үй салыпты. Соны көрсетіп тұр екен бізге.

– Құдды өзі пәтер жалдап көрмегендей-ақ кіжінетін әлгі «хозяиндарыңның» картиналарын төріңе іліп қойғанша, мына Рүстем баламыздың суреттерін іл ендігі жолы! Міне, саған қымбат картина! Бала болса да, өз үйлерінің болғанын армандайды ғой. Арманына жетсін балақай! – деп үйден шығып кеттім.

Ғанибет ҒАЛЫМБЕКҰЛЫ, Астана қаласы

Азаттықтан: Бұл блогқа дауыс беру үшін Блог байқау парақшасына кіріп, сауалнамадағы автордың атын таңдаңыз және Facebook, Google+, Twitter мен МойМир арқылы ұнатып, я бөлісіңіз.

XS
SM
MD
LG